For an archive of other Attack and Plot Dossiers click here.

July 30, 2018:

Four Western cyclists killed in possible terrorist act in Tajikistan – Reuters


Islamic State Claims Attack That Killed Four Foreign Cyclists In Tajikistan

Tajikistan ‘attack’ leaves four foreign cyclists dead – BBC News

Video of tourists killed in Tajikistan shows ‘deliberate attack’ – The Guardian

July 31, 2018


A mystery Islamic State conversion for a hopeless young man – Eurasianet


A Russian news outlet Sputnik published a report a while back stating that the Mujahideen of Islamic Emirate have clashed with Tajikistan border forces in the country’s northern Kunduz province.

Our report in this regard – following an investigation – revealed that about 15 days ago, a group of smugglers tried to move banned substances into Tajikistan border via Kunduz but were engaged by Tajik border troops.

This incident has no ties with the Islamic Emirate and neither are the Mujahideen of Islamic Emirate allowed to create problems with border troops of neighboring countries. We strongly reject these reports delivered by whatever source and assure all our neighboring countries that the Islamic Emirate does not have any intention of harming its neighboring nations.

However the border area between Kunduz and Tajikistan is very dense and can be misused by smugglers. The Islamic Emirate will try its utmost to fulfill its obligation in preventing illegal trafficking in the area.

Spokesman of Islamic Emirate of Afghanistan

Zabihullah Mujahid

28/02/1438 Hijri Lunar

08/09/1395 Hijri Solar                    28/11/2016 Gregorian



Mujahideen of Islamic Emirate had detained 4 border guards of the neighboring country of Tajikistan that had crossed over the border in the month of September 2014.

The Islamic Emirate, due to good neighborly relations, Islamic brotherhood with the people of Tajikistan and for strengthening future relations, last week handed over the 4 border guards in good health to the neighboring country of Tajikistan with intermediation by the country of Qatar without receiving anything in exchange.

This step by the Islamic Emirate of Afghanistan based upon Islamic compassion and human empathy shows that the Islamic Emirate wants good relations with the world especially its neighboring countries. And as its Islamic and national responsibility it strives to establish relations with its neighbors and countries of the world which are beneficial for Islam and the country.

Spokesman of Islamic Emirate of Afghanistan

Zabihullah Mujahid

28/08/1436 Hijri Lunar

25/03/1394 Hijri Solar                    15/06/2015 Gregorian



The Clear Banner sub-blog on is primarily focused on Sunni foreign fighting. It does not have to just be related to the phenomenon in Syria. It can also cover any location that contains Sunni foreign fighters. If you are interested in writing on this subject please email me at azelin [at] jihadology [dot] net.

Tajik Fighters in Iraq and Syria

By Edward Lemon

Wreaked by violence in the 1990s, Tajikistan played host to prominent Arab foreign fighters including Ibn Khattab and Abu Walid. Now the situation has reversed and young men are travelling from the mountainous Central Asian republic to fight in Iraq and Syria. Whereas some of the first reported fighters joined Jabhat al-Nusra, now the vast majority have been lured into the ranks of the Islamic State.

With a population of almost eight million, the post-Soviet republic of Tajikistan lies in Central Asia. Ruled by strongman president Emomali Rahmon since 1992, the government defeated an opposition it labelled as “Islamist” in the country’s civil war. Remittances sent by more than a million migrants in Russia form the backbone of the economy, with narcotics smuggling from Afghanistan also playing a key role. Although the majority of the population are Muslim, a seventy year Soviet-led campaign against religion has rendered understandings of Islam as secular; Islam is a key part of national identity but does not correspond to a defined set of beliefs and practices.

Continuing in the footsteps of its predecessor, the Tajik government has promoted a good, national religion, and restricted bad, foreign forms of Islam. Salafism was banned in 2009, studying in foreign madrassas without a permit was criminalised in 2011, and imams were given a list of approved sermon topics in 2012. Tajiks who have joined the Islamic State are reacting to this assertive state secularism back home.

Unsubstantiated Estimates: How many Tajiks are Fighting with the Islamic State?

A great deal of scaremongering surrounds the foreign fighter problem in Central Asia. Russian experts, eyeing a return to the Afghan-Tajik border, which it left in 2005, have been keen to highlight the imminent threat that the Islamic State poses to the region. Yevgeny Satanovsky, president of the Russian Institute for Middle East Studies, stated in September that “the catastrophic wave of violence at the hands of the Islamic State will repeat itself in Afghanistan and then move on to Central Asia.” According to Satanovsky, as many as five thousand Central Asian nationals have uprooted for Syria and Iraq. In late October, Rafal Rohozynsky – identified as a Canadian terrorism expert – told a conference in Astana that four thousand Central Asians are fighting with the Islamic State. He claimed he derived the figure from a “careful” reading of online material. His comments were widely circulated by Russian language news services.

International news agencies have been even more arbitrary in guessing the number of Tajik foreign fighters in Syria and Iraq. In September, a CNN map did not mention Central Asian fighters at all. The next month, the Washington Post published a map stating that thirty Kyrgyz fighters were in Syria; it ignored all the other Central Asian republics.

Ever eager to appear in control, the Tajik government itself has offered more circumspect figures. Addressing officials in September 2014, President Emomali Rahmon said that two hundred Tajik nationals are fighting in Syria. This figure conflicts with the State Committee on National Security’s estimate of three hundred. Interior Minister Ramazon Rahimzoda announced in October that fifty Tajiks have been killed in Syria, though only eleven of these deaths have been reported. Online evidence for sixty five fighters exists. This figure includes twenty fighters from the village of Chorqishloq in the north of Tajikistan. Of these, eleven have been reported killed and a further twenty arrested. The fate of the remaining thirty two remains unreported.

Profiling Tajik Fighters in Syria and Iraq

All the reported Tajik fighters have been young men; the oldest being 41 and the youngest 23. Most fighters are recruited in Russia. From Russia, like most foreign fighters, Tajik jihadists transit through Turkey to reach Syria. Approximately one million Tajiks currently work in Russia. Migrants are allegedly more “vulnerable” to radicalisation. They work in low-paid jobs, often experience xenophobia, and endure abuse at the hands of the government. The offer of a steady income and potential glory of becoming shadid (a martyr) in Syria may be a tempting prospect for some disillusioned young migrants. Although a link between migration and radicalisation seems to exist, this remains an understudied phenomenon. Further study is needed in order to examine the dynamics through which this relationship manifests itself.

Many of the fighters did not express an interest in religion before they left Tajikistan. After a video of Islamic State fighter Akhtam Olimov appeared online in September 2014, his family were in shock. Neighbours commented that he was never particularly pious when growing up. “He never wore a beard” before he went to Russia, his mother told reporters. After Bobojon Kurbonov was killed in August 2014, his brother told the media that “Bobodjon was not a religious man, and we do not understand how he was persuaded to go to war.” Like many young Muslims who join extremist groups, the Tajik recruits appear to lack knowledge of the Qu’ran, Sunnah, Sharia, or hadith.

The case of twenty six year old Bakhtiyor Sherov – also known as Abu Akhmad Tajiki – is typical. Born in Kulob in the south of Tajikistan, like many of his countrymen he left for Russia in 2011.  After sending money back to his family for a few months, he disappeared. The next thing his family knew he was dead. Sherov was killed fighting with al-Nusra in March 2014.

The Role of Tajik Jihadists in Syria and Iraq

Recently, users uploaded twenty videos showing Tajiks fighting with the Islamic State to Russian social networking site Odnoklassniki (Classmates). Ranging from scenes of jihadists eating dinner, joking in a public square, and warnings to the Tajik government, the videos shed some light on the lives of foreign fighters in al-Sham. In one video, a man who identifies himself as Abu Umariyon can be seen at the checkpoint on the edge of an Iraqi town. He stops a car and, speaking in broken Arabic, checks that the driver is not carrying contraband cigarettes.

It is clear that the Tajiks have connections with fellow Russian speaking jihadists from the North Caucasus, Russia, and the other Central Asian republics. In September 2014, Iraqi TV showed an interview with twenty five year old Tajik national Olim Yusuf who had been arrested on the border with Syria. Although he admitted to working for the Islamic State, he said he was only a driver. His interrogation, however, suggested links with fellow Russian speaking fighters. According to Yusuf, “I went to Raqqa, to a town called Sadaashri. We spent 14 days there. The camp was commanded by Umar Shishani [IS Chechen leader]. There were 18 or 20 people there. Some were Arabs and others were Chechens.” In the interview Yusuf claims that he did not participate in the hostilities.

The Government’s Repressive Response

The Tajik government has frequently highlighted the potential threat posed by violent radicalisation. President Rahmon has referred to IS as “the plague of the new century and a global threat” and warned Tajiks not to underestimate the “negative role in Tajikistan” of the militant group. Evidence of the threat posed by returnees has been deployed by the regime. In October 2014 the government foiled a terrorist plot to blow up two major tunnels in the north of the country; the group, it claimed, had links with Syria. In response to the foreign fighter problem, Tajik legislators amended to Criminal Code in May 2014 so that it now covers fighting abroad; those found guilty will be jailed for twenty years. The country’s clerical council has also issued a fatwa against travelling abroad to fight, calling it a “great sin.”

Although the government has frequently announced that it will amnesty any fighters who return and even paraded one reformed “returnee” on national TV, the evidence on the ground indicates a less tolerant policy. The spectre of the Islamic State has been used to legitimise a crackdown on “foreign” forms of Islam. The first Tajik citizens with links to Syria were imprisoned in December 2013. By the end of 2014, one hundred and sixteen citizens had been arrested on charges of “extremism,” almost twice as many as in previous years. A witch hunt is well and truly under way. The walls of local police offices are covered in the mugshots of suspected “Islamists.”

The government has used purported links to militants fighting in Syria and Iraq in order to discredit its opponents. Bahriddin Muminov was arrested in December 2013 and accused of fighting with al-Nusra. State Television showed interviews with him in which he declared that he was a member of Islamic Renaissance Party, the regions only legal religious party. On 2 May, three Tajiks accused of fighting in Syria stated that the Turajonzoda brothers, prominent Tajik clerics, sent them to fight against Assad. All of these accusations remain unsubstantiated and appear to be politically motivated.

Government repression of religion in Tajikistan has produced counterproductive results and served to push more citizens into the arms of radical groups. By examining the profiles of Tajik fighters, it emerges that a cocktail of alienation, marginalisation and vulnerability lures them into travelling to Syria and Iraq. Al-Sham also remains an attractive site for jihad; unlike the more traditional destination of Afghanistan, it is Arabic speaking, the militants are well-polished users of social media, and the Islamic State appears to be winning. As long as this is the case, more militants will travel from mountainous Tajikistan to join the jihad.

Edward Lemon is a PhD candidate at the University of Exeter


We, the Mujahideen of Tajikistan, address to the Muslims of Tajikistan in regard to the martyrdom of Mullo Abdullo. First of all, we want to tell our believing brothers and sisters not to grieve.

Our brother Emir Mullo Abdullo has fought against the enemies of Allah for 19 full years, and now Allah returned him to Himself. We ask Allah to accept his martyrdom and to put him into the gardens of paradise.

We would also like to address to non-believers and hypocrites and to tell them that they should not rejoice about the capture of Ali Bedaki or the martyrdom of Mullo Abdullo. In our ranks, there are many more brothers prepared to sacrifice their lives for the sake of Allah, Allah willing, and you will soon feel their force through your slave’s clothing.

It is time for the Muslims to stand up and throw off the chains of Emomali Rakhmonov and his wretched inner circle.

How long can the Muslims endure injustice and humiliation?

The Muslims have been blatantly robbed of their money for the construction of the Rogun hydroelectric power station (even children and teenagers in schools and similar institutions). Even if the hydroelectric power station is ever built, it will only benefit the family of Rakhmonov and nobody will see anything good from it.

The Rogun hydroelectric power station will cost around 1,5 billion dollars. Emomali could have built, not just one, but several Rogun hydroelectric power stations with the money he stole from the people and international organizations.

The “caring government” builds toll roads for the people, robbing the drivers even from nearby villages. The company which collects toll money (registered abroad) is also owned by Rakhmonov.

During the winter, electricity is sold abroad or goes straight to the aluminum factory from which profits go directly to Rakhmonov. And Muslims witnessed that during an exceptionally harsh winter of 2008, hundred of children died in hospitals and villages from the cold.

Rakhmonov’s Tajikistan is a state parasite, headed by a stupid, greedy leader who has not honor or dignity.

Emomali does nothing but only travels around the world with an outstretched hand, not hesitating to beg for pennies under various pretexts, such as help with natural disasters etc.

The people of Tajikistan are the people of “self-reliance.” Who lives among the people of Tajikistan on his salary from the government?

Almost everyone has a relative who went to infidels of Russia to work as a farm hand. The little pittance they earn, they can send back to their relatives, and that is the money that they live on.

The main source of income of this country is the money sent by guest workers and the money from narco-trafficking that thrives in our country.

An army of mindless government officials from the cities, regions and local authorities as well as hordes of cops from the Interior Ministry gang, which hand in hand scalp the people and rob from them their there last penny, so they are left destitute, also need to be mentioned.

At the airports in Tajikistan, every crooked cop, customs agent and border guard thinks that his duty is to snatch up and rob every last cent from young men who go to work as farm hands in Russia.

Muslims abandoned Jihad, so Allah will humiliate Muslims worse than the apostates in Tajikistan or the non-believers in Russia do.

Tajiks in Russia are constantly drunk. Russian infidels (who get drunk and fall asleep in their own urine) have filmed a TV series called “Ravshan and Dzhamshuda.” Is it not a disgrace when the people, who gave to the Umma such scholars as Imam Al-Bukhari, Imam Al-Tirmizi, Imam Darimi Al-Smarkandi and many others, make such TV serials?

Now this greedy little pharaoh Emamali, seeing such “patience” among the Muslims went even further. He wants take away the last thing that remains – the ruminants of the religion.

He banned our sisters, daughters and mothers to wear the hijab, because, being a servant of Satan, he hates the hijab.

In his efforts to build a “civilized” state based on Western model, he decided to force Muslim women to undress. This monster believes that openness and accessibility of Muslim women is a sign of “civilization and progress.”

The devil’s whispers led to a decision by the tyrant Emamali to ban children aged less than 18 years to attend the mosques. They allegedly skip school lessons because of the prayers. Although, the only prayer time that coincides with school classes is the Zuhur prayer, held when they all have lunch.

Then why didn’t he ban children from going to gaming arcades and dens of inequity, where kids sit for hours all days long? He does not hide his hostility to the religion of Allah at all, he threatened parents of those who are studying at Islamic schools abroad with jail sentences or fines of up to 35 thousand dollars.

Where would these poor peasants get that kind of money? Who is the filth that would make such laws?! Even in infidel constitutions of infidel countries such laws do not exist.

In his effort to serve his masters in Russia and America, this dog surpassed many renegades.

Now this regime began demolishing mosque under the pretext that they were built “illegally.” But mosques are the houses of Allah, and everything on Earth belongs to Allah the Most Glorious and High. He gave it to us for use by the Muslims as an imanat, and such an imanat is in dire need by all of us.

Today, it is clear to what the signing of the “peace treaty” in 1997 led. Any agreement with Satan is forbidden. Some emirs were tempted by leather seats of ministerial posts, and the others were promised government posts and abandoned the Jihad.

Where are today the poisoned Said Abdullo Nuri, Merzoi Ziyo and many others? They are either dead or in prison. Punishment awaits in both worlds those who have gone over to the apostates.

Let’s look at those who helped to bring this Dzhanobi Kholi to power: where are Gafur Sedoy, Yakub Salimov and others who brought him to power and without whom this dog would be nothing?

While Muslims may not remove these bloodsuckers and parasites from their own necks, humiliation will not continue. Everybody from us will be asked on the Day of Judgment what he did when Rakhmonov was demolishing the houses of Allah, when he did not allow kids and teenagers to go to the mosques and when their parents were put trial.

Allah will ask, Allah willing, what did we do when the minister of education Abdudzhabbor Rakhmonov called monkeys the mothers of the students that wear the hijabs? We will all be asked this question, Allah willing.

Muslims should stand up for each other and fight the tyrants and their servants who set up their infidel laws and want to force the Muslims to live by those laws.

Attack the cops and the government employees that fight against Islam! And those who do not fight against Islam and consider themselves Muslims – let them leave their doggish jobs.

Dzhanobi Pasti Emamali decided to act against the religion of Allah. Allah willing, he and his dogs will be subjected to even more humiliation in this world. Do not let them demolish the houses of Allah. Demolish their own houses! Remove this filth from around your necks. All power and authority belong only to Allah.

Today, the fighting in the ranks of the Mujahideen is not carried out only the brothers from Rasht and Badakhshan, as it was in the 1990’s. Today, our mujahid ranks include brothers from all the corners of Tajikistan: from Khatlon, from Sugda, from Dushanbe and Gissar.

Today, the Mujahideen, fighting in our ranks, have firm faith, they do not fight for power or positions in the society, they only want to make supreme the world of Allah.

Many of us had good business and a good position in society, but after Allah opened our hearts to the truth, we abandoned this world, and, Allah willing, strive for the appeasement of Allah.

We do not need expensive cars or positions in society, as we already had all of that before, and we left it all for the sake of Allah. We want to raise the world of Allah in our land and liberate the people from slavery and humiliation, which were brought to them by the enemy of the Tajik people, the servant of the infidels – Emamali.

We appeal to you, dear brothers and sisters of Tajikistan! Are you not prepared to leave this world, what do you fear and what are you waiting for?

Rise up, the peoples of Dushanbe, Khatlon and Badakhshan, Sugda and Rasht!

Is there not a single decent man among you who has not bowed his head before the non-entities that is headed by alcoholic Emamali?

Look, where is now the president of Egypt Hosni Mubarak? Where is now the president of Tunisia? What is now happening to the president of Libya? Allah (SWT) is punishing them in this world and humiliating them in front of the whole world.

These “servants of the people” sat on their thrones as long as the good people did not “ask” them to leave, they never even thought about that. Why do you not “ask” Emamali to leave? Is this former director of a collective farm any better than Mubarak or Ben Ali?

Do not be indifferent to the religion of Allah. Believers are forbidden to tolerate disbelief, humiliation and injustice. Allah’s punishment is more severe than police batons and prison cells.

Do not leave for police arbitrariness your friends and families who have decided to stand up against Satan. Do not submit to the apostates who have forbidden your children from going to the mosques and do not allow your daughters to wear the hijab. Do not let them destroy the houses of Allah! Tear down the houses of those who act against the religion of Allah!

Finally, we give thanks to Allah, the Lord of the worlds!

Peace be upon you and mercy and blessings of Allah!



وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ لَا تَشْعُرُونَ

Ононро, ки дар роҳи Аллоҳ кушта мешаванд, мурда наҳисобед. Онҳо зиндаанд ва лекин шумо ҳис намекунед. (Бақара 154)

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ  فَرِحِينَ بِمَا آَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Касонеро, ки дар роҳи Худо кушта шудаанд, мурда мапиндор, балки зиндаанд ва назди Парвардигорашон рӯзӣ дода мешаванд. Аз фазилате, ки Худо насибашон кардааст, шодмонанд. Ва барои онҳо, ки дар паяшон ҳастанд ва ҳанӯз ба онҳо напайвастаанд, хушдиланд, ки биме бар онҳо нест ва андӯҳгин намешаванд!(Оли Имрон 169-170)

Шаҳодати муҷоҳиди бузуг барои дин ва миллаташ ғаюр ва бо куфр оштинопазир Мулло Абдуллоҳ ва ёронаш барои Ислом ҷонфидо ва ошиқони шаҳодати уро барои шумо ва бозмондагони онҳо таъзият ва таслият арз менамоем. Ва аз Аллоҳ Таоло масъалат дорем ки гуноҳони онҳоро мағфират намуда ва барои бозмондагонашон сабри неку ва аҷри мусибатро насиб гардонад.

Ба рости аз даст додани чунин фарзандони миллати зоиъа ниҳоят бузург ва такондиҳанда мебошанд. Аммо вақте инсон ки ба Аллоҳ Таъоло ва гуфтаҳои У бовар дорад ба оятҳои дар боло зикр гардида бингарад қалбаш тасаллӣ меёбад. Ва медонад ки ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз модоме дар роҳи Аллоҳ мебошад зоэъ намегардад. Мо имони комил дорем ки бародарони мо зиндаанд ва дар назди Парвардигорашон ризқ дода мешаванд. Ва мо имони комил дорем ки дини Аллоҳ Таъоло ин арзишро дорад ки ҳазорон бародарони дигар мисли инҳо фидоии он гардад. Миллат ва ба хусус муҷоҳидини азиз шумо худ шоҳид ҳастед ки аз моҳи сентябр ба ин тараф давлати беаъору беномуси Тоҷикистон ҳазорон сарбози худро бо баҳонаи фарориён аз зиндон дар Водии Рашт пиёда кардааст. Ҳамон гуна ки соли қабл бо баҳонаи маводи мухаддир (героин) дар Тавилдара садҳо сарбози худро пиёда карда буд вале мақсад на маводи мухаддир буд ва на зиндониён. Балки дар Тавилдара мақсад аз байн бурдани Мирзои Зиё ва муҷоҳидини он атроф буд. Ва дар Ғарм ва Нуробод мақсад аз байн бурдани Мурзохуҷаи Белгӣ, Шоҳ Искандар, Алии Бедакӣ ва Мулло Абдуллоҳ ва муҷоҳидини ғаюри он атроф буд ва ҳаст. Вале ҳукумати Тоҷикистон бо найранги куҳнаи комунистиаш Мирзохуҷаи Белгӣ ва Шоҳ Искандарро (агар рост бошад) аз муҷоҳидин ҷудо намуд ва гуруҳи Алии Бедакӣ ва Мулло Абдуллоро бо хаёли худаш аз байн бурд. Ва акнун замина барои аз байн бурдани ин дуҳам муҳаё шудаистодааст. Ва агар ин хабарҳои “Озодӣ”  … Тибқи ин манобеъ, дар раддаи аввали амалиёт размандагон аз гурӯҳҳои Шоҳ Искандаров, ҳоло ноиби сарвари шӯъбаи корҳои дохилаи ноҳияи Рашт ва Мирзохӯҷа Аҳмадов, фармондеҳи собиқи мухолифин ширкат доранд…. рост бошанд, ин ду нафар ба муҷоҳидин хиёнат кардаанд. Агар аз муҷоҳидин тарафдориҳам намекарданд бояд аз тарафи тоғут истода ъалайҳи муҷоҳидин намеҷангиданд, ҳоло ки хиёнат карданд ва вазифаашонро ки аз байн бурдани Алии Бедакӣ ва Мулло Абдуллоҳ ва ёронашон буд анҷом доданд. Хо нохо давлат инҳоро аз байн мебарад мисли хоинҳое ки дар вақте омадани рус бо комунистон ҳамкори карда будаанд.Ва баъд ин ки вазифаашонро анҷом доданд ва хиёнаташонро ба по расониданд давлат онҳоро аз байн бурд. Ин ҳардуро низ аз байн мебарад. Бо ин фарқ ки Али ва Абдуллоҳ раҳимаҳумаллоҳ иншоАллоҳ шаҳид шуданд. Ва агар инҳо ва тарафдоронашон бо ҳамин ҳол бимиранд мисли лашкариёни тоғути Тоҷикистон хоҳанд мурд. Аллоҳ Таъоло ҳидояташон кунад ки таоба кунанд ва ба сафи муҷоҳидин бипайванданд. Ва шумо миллат ва муҷоҳидини азиз дида истодаед ки давлати беъору беномуси Тоҷикистон ва тарафдоронаш ва тамоми хабаргузориҳояш, ҳатто хабаргузориҳое ки давлат онҳоро низ озор медиҳад пайваста такрор мекунанд ки: Нерӯҳои давлатии Тоҷикистон аз тирамоҳи соли гузашта алайҳи нерӯҳои Мулло Абдулло амалиёти густардаи худро оғоз карда буданд. Ин амалиёт баъд аз ҳамла ба корвони Вазорати дифои Тоҷикистон ва кушта шудани 25 сарбоз дар дараи Камароб оғоз шуд.

Ва мардуми зиёдеҳам такроран мегуянд ки: Терористон (муҷоҳидин) аскарони ҷавон ва бегуноҳро куштанд, ва ғайра… Ва чунин во намуд мекунанд ки гуё шуруъ кунандагони фитнаву ошуб дар шарқи кишвар муҷоҳидин буда ва ҳамла руи сарбозони ҷавони бегуноҳ  аввал аз тарафи муҷоҳидин гирифта аст. Вале ин сухан комилан дуруғ аст. Қабл аз ҳамла ба корвуни низомиён ҳукумати Тоҷикистон дар Водии Рашт амалиёти ҷустуҷу ъалайҳи муҷоҳидин оғоз карда буд. Ва баъди кашфи макони онҳо дар вақте рафтани сарбозон барои амалиёт рӯи муҷоҳидин корвони онҳо дар камини муҷоҳидин афтодааст. Сухани рост ва ҳақиқи ин аст ки Али ва Мулло Абдуллоҳ раҳимаҳумаллоҳ фарзандони ростини Ислом ва зоду парвандаи ҳамин диёр будаанд. Ва гуноҳи асосии онҳо ин буд ки ҳукумати куфрии Тоҷикистонро қабул надоштанд. Ва бо қонуни Аллоҳ дар диёри худ зиндагии соф ва беолоиш доштанд. Ва халқи Аллоҳро низ ба пайравӣ намудан аз қонуни Ислом даъват медоданд. Ва ин рафтори онҳо ҳаёти давлати кофиру беъору беномуси Тоҷикистонро гуё ба хатар мувоҷиҳ менамудаст. Бинобар ин давлат бо баҳонаи фарориён аз зиндон лашкари худро дар Водии Рашт ба мақсади дастгир намудани Али ва Мулло Абдуллоҳ пиёда намуд. Ва онҳо аз як ҷиҳат ба хотири баробар набудани қувва ва аз дигар ҷиҳат ба хотири ин ки даргирӣ сурат нагирад ва сарбозони бегуноҳ кушта нашаванд ба куҳо паноҳанда шуданд вале давлат ҳамин сарбозон ва афсарон (бегуноҳ)ро барои нобуд сохтан ва ё зинда дастгир намудани онҳо ба дара ва куҳое ки муҷоҳидин пинҳон шуда буданд равон кард. Ва муҷоҳидин мувофиқи фармудаҳои Парвардигори худ:

:{… فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ …} البقره/194.

…… Пас ҳар ки бар шумо дастдарози кунад ба ҳамон андоза ба у дастдарози кунед. (Бакара 194)

{وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا…}الشوری/40.

Ҷазои ҳар бади, бади аст монанди он”. (аш Шура 40)

Ва мувофиқи ин фармудаи Расулаллоҳ (салаллаҳу алайҳи ва салам)

(( …وَمَنْقُتِلَدُونَدِينِهِفَهُوَشَهِيدٌ…)) رواه البخاری

“Ҳар ки дар дифоъи аз динаш кушта шавад шаҳид аст”. Амал намуда аз дини худ дифоъ карда бар корвони аз тарафи тоғут омада ва бар муҷоҳидин ҳамла кунонда зарба задаанд. Ва бо ин амал аз дин ва ҷони худ дифоъ намудаанд. Ва ин ҳақи машруъи онҳо аз тарафи Парвардигорашон мебошад. Дар китоби “Шарҳи Усули Сунна” имом Аҳмад раҳимаҳуллоҳ ҷилди 1, сафҳаи 36 дар шарҳи ин ҳадис омадааст


Ин ҳадис далолат дорад дуруст будани дифоъ аз мол. Ҳангоме ки дифоъ аз мол дуруст бошад ва ҳангоме ки шахси дифоъкунанда шаҳид аст пас аз дифоъ намудан аз ақидаи саҳеҳ ва дифоъ аз ҷон ва соҳибмаҳрамон ба тариқаи авло дуруст мебошад, чунки ин чиз аз молҳам муҳимтар мебошанд.

Акнун шумо мардуми шариф ва муҷоҳидини ғаюр дидед ки ин сарбозон чи гуна бе гуноҳ буданд. Ва ҷангро ки оғоз кардааст. Ин сарбозон буданд ки мусаллаҳ шуда аз тоғут итоъат намуда ба мақсади ҳамла руи муҷоҳидин вориди дараи Камароб шудаанд. Ва муҷоҳидин танҳо барои дифоъ аз худ ба онҳо ҳамла намуданд. Бинобар ин бародарони мо дар назди Аллоҳ ва расулаш дар ин бора заррае гуноҳ накардаанд. Ҳар чи кардаанд мутобиқи Куръон ва Суннат ва гуфтаҳои уламҳои Ислом будааст. Ҳоло баъд ин ҳама ҳақиқатҳо дар боло зикр карда шуда аз онҳое ки чашмони худро махкам баста ба суи ҳеҷ ҳақиқате нигоҳе намекунанд ва фақат як чизеро такрор мекунанд ки: Терористон (муҷоҳидин) сарбозони бегуноҳро куштанд. Мепурсем агар ба Аллоҳ ва Рузи Охират бовар доред бигуед ки вақте ки сарбозон аз пойтахт аз масофаи наздик ба 200 километр бо тамоми созу барги низомӣ аз тарафи тоғут омадаанд ва ба дараи Камароб ба қасди дастгир намудан ва ё нест ва нобуд сохтани муҷоҳидин ҳамлаовар шудаанд. Бояд муҷоҳидин чи кор мекарданд? Бояд муҷоҳидин даст болои даст монда менишастанд ва сарбозони бегуноҳ омада онҳоро кушта ва асир ва қабеҳтарин таҳқирҳоро мекарданд баъд мусалмон ва одамони хуб мешуданд? Агар чунин фикр доред офарин ба ақлу диёнату ва қазовати шумо муҷоҳиде ки дар хона ва ватани худ аз Парвардигор итоъат намуда нишастааст гунаҳгор аст. Аммо сарбозе ки бо силоҳ аз чандин масофаи дуру дароз аз тоғут итоъат намуда барои куштани муҷоҳид омадааст бегуноҳ. Аз Аллоҳ Таъоло битарсед ки ин қазовати кардаатон хеле золимона аст! Аз Аллоҳ Таъоло битарсед ки шумо инсонҳоеро таън ва лаън мекунед ки барои олӣ намудани калимаи Аллоҳ ва барои ҳифозати дин ва ақидаи миллати мусалмони Тоҷикистон ва ҳифзи номуси модару хоҳари шумо аз ҳама ҳастии худ гузашта сахтарин машақатҳоро кашида ҷонҳои худро фидо намуда истодаанд. Акнун ҳукумати бедини Тоҷикистон баъди ба шаҳодат расонидани муҷоҳидини бегуноҳ ва мазлум табли пирузӣ бар Исломро ба наво андохта ва лашкариёни тоғутияш ва тарафдорони онҳо ба қатли Мулло Абдуллоҳ раҳимаҳуллоҳ ва ёронаш, шодмони доранд. Ҳамон гуна ки дар ғазваи Уҳуд ҳукумат ва лашкариёни Абу Ҷаҳл бо куштани ёрони Расулуллоҳ (салаллаҳу алайҳи ва салам)  пирузӣ эълон намуда шодмони карда буданд, вале мову шумо мардуми мутадаййн ва муҷоҳидини ғаюрро васият ва даъват менамоем ки бо доштани ин ҳама ҷароҳатҳо ва захмҳо аз ғалабаи Ислом ва мусалмонон маъюс ва ноумед нашавед, умри Ҷиҳод тулонӣ аст. Беҳтарин фарзандони Ислом шаҳид мешаванд ва Аллоҳ Таъоло дар ивази хуни поки онҳо чандин беҳтаринҳои дигарро ба маидони Ҷиҳод меорад. Ва дини Худашро ва мусалмононро кумак мекунад. Мо ва шумо набудем Ҷиҳод идома дошт ва мо ва шумо ҳастем Ҷиҳод идома дорад ва баъд аз рафтани мо ва шумоҳам Ҷиҳод идома хоҳад дошт, ин дин ҳамонанди Мулло Абдуллоҳ раҳимаҳуллоҳ ва ёронаш ҳазорон фарзандони ҷонфидо дорад ки ҳама ташнаи шаҳодат ва дидори Аллоҳ Таъоло ҳастанд. Онҳо иншоАллоҳ интиқоми бародарони худро мегиранд ва ҳам аз дин ва ъору номуси миллат ва ватани худ то охирин нафас дифоъ намуда ба Ҷиҳоди худ идома медиҳанд иншоАллоҳ. Ҳаркас дар ин Ҷиҳод шарик шавад ба нафъи худ худи у хоҳад буд. Ва ҳаркас шарик нашавад Аллоҳ Таъоло аз у бениёз аст.

وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ

(ояти Қуръон) тарҷума:  “Ҳар ки Ҷиҳод кунад барои худ Ҷиҳод мекунад ба таҳқиқ Аллоҳ Таъоло аз оламиён бениёз аст” (Анкабут 6)

Хушо ба ҳоли касоне ки паст будани матоъи дунёро дарк карданд, дин ва Ҷиҳод ва мардонагии худро ба ин матоъи паст нафрухтанд. Агар Алии Бедакӣ ва Мулло Абдуллоҳ раҳимаҳумаллоҳ ҳам монанди Шоҳ Искандар ва Мирзохуҷаи Белгӣ дин ва номуси худро барои чаҳор руз зиндагонӣ бешарафона мефрухтанд бозҳам зинда намемонданд вале ин фазли Аллоҳ буд ки аз дунё бо обуру ва шараф рафтанд ва то ахир дар сангари Ҷиҳод собитқадам монданд. Ва дар ниҳоят аз шумо мардуми шариф хоҳиш дорем ки аз Аллоҳ Таъоло дар бораи муҷоҳидин битарсед, шумо куркурона ҳарчиро ки душманони Ислом дар ҳақи онҳо мегуянд бовар накунед ва нагуед. Муҷоҳидин ҷонҳои ширини худро дар хатар меандозанд то дин ва ақидаи шумо солим бимонад, то ъиззат ва обуруи шумо маҳфуз бимонад. Ва то ин ки шумо бо қонуни Иллоҳӣ зиндагӣ намоед. Пас шумо дар ҳақи шаҳидони онҳо дуои хайр кунед. Ва нагузоред ки фарзандони онҳо эҳсоси ятимӣ кунанд. Ва бо онон ки ҳаётанд ҳамкорӣ кунед, ба онҳо ҷой муҳаё кунед, хурок бидиҳед, сирри онҳоро бипушонед, хулоса ба онҳо хидмат намуда ҳаёти худро ба мухотара биандозед, ва дар биҳишт бо амн ва саломатӣ зиндагӣ намоед. Агар худи шумо ҳиммати Ҷиҳод бо ҷон карданро надоред бо моли худ Ҷиҳод кунед. Як муҷоҳидро бо сару либос ва силоҳ таъмин кунед, дар Ҷиҳод иштирок кардагӣ ба шумор меравед. Расулуллоҳ (салаллаҳу алайҳи ва салам)  мефармояд:

(( مَنْجَهَّزَغَازياًفيسَبيلِاللهِفَقَدْغَزَا،وَمَنْخَلَفَغَازياًفيأهْلِهِبِخَيْرٍفَقَدْغَزَا )) متفقٌعَلَيْهِ.

Ҳар ки муҷаҳас кунад (бо сару либос ва силоҳ таъмин кунад) ғозиеро дар роҳи Аллоҳ дар ҳақиқат ғазо кардааст. Ва ҳар ки зану фарзанди ғозиеро ба некӯӣ сарпарастӣ кунад дар ҳақиқат ғазо кардааст.

Агар чи ин амал фарзияти Ҷиҳодро аз гардани шумо соқит намекунад вале аҷри Ҷиҳодро мегиред ва ҳам сабаби ҳидояти шумо барои Ҷиҳод бо ҷон мешавад. Ва шумо муҷоҳидини азизро васиат ва даъват менамоем ки аз гуруҳ гуруҳ шудан худдорӣ намоед. Ҳамаи шумо ҳар ҷой ки ҳастед дар атрофи як фарди салоҳиятдоре ки ҳама ва ё аксарият ба у эътимод ва боварӣ доранд ҷам шавед ва бо машвараи ҳамдигар корҳоро табақабандӣ кунед. Ва ҳар корро дар навбати худаш анҷом диҳед. Шумо дар амал дидет ки гуруҳои пароканда ва барномаҳои дуруст тарҳрезӣ нашударо давлат зуд аз байн мебарад. Аз гуноҳ кардан ва ихтилоф варзидан ва беитоъати намудан шадидан бипарҳезед. Ва бар мушкилоти Ҷиҳод ва маломатҳои он сабр намоед, Аллоҳ Таъоло ҳамроҳи собирон ва парҳезгорон аст. Ва ҳар ки Аллоҳ Таъоло ҳамроҳи у бошад дар дунё ва Охират пирузу комёб аст. Ва дуъо мекунем Аллоҳ Таъоло тамоми бародарони шаҳиди моро раҳмат ва мағфират бинамояд. Ва дар Фирдавси аъло ҳамроҳи анбиё ва сиддиқин ва шуҳадоҳо ва солиҳин ҷаъм намояд, ва моро низ бо фазлу ва карамаш дар роҳи Ислом ва Ҷиҳод то охир собитқадам нигоҳ дорад.

وآخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمین . والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

Гуруҳе аз бародарони муҷоҳид. 20.04.2011


Source: and